Tuż przed wybuchem II wojny światowej Wejherowo zyskało nowoczesny jak na czasy międzywojenne publiczny basen kąpielowy. Zlokalizowano go w pobliżu kortów tenisowych, przy dzisiejszej ul. Kalwaryjskiej. Obiekt szybko stał się popularnym miejscem rekreacji mieszkańców.
Projekt i wymiary
-
Autor projektu: inż. Stanisław Świątkiewicz
-
Niecka: 20 × 65 m, wyłożona kafelkami
-
Zasilanie: stały dopływ wody z naturalnego źródła leśnego
-
Układ: kładka oddzielała brodzik dla dzieci od „dużego” basenu dla dorosłych
-
Atrakcje i zaplecze: słupki do skoków, kabiny przebieralni oraz dwie mini-plaże – piaszczysta i trawiasta
Użytkowanie i losy powojenne
Miejska pływalnia funkcjonowała również kilka lat po wojnie. Z czasem obiekt przestał działać; dziś miejsce kojarzone jest głównie z przekazów i fotografii archiwalnych, a jego dokładny układ w terenie jest słabo czytelny.
Dlaczego było wyjątkowe?
-
korzystało z naturalnego źródła, co obniżało koszty i zapewniało stałą wymianę wody,
-
łączyło rekreację rodzinną (brodzik) ze sportem (skoki do wody),
-
stanowiło element szerszej strefy sportowo-wypoczynkowej miasta (korty + kąpielisko).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz