Rok 1920 to jedna z najważniejszych dat w „Bedekerze Wejherowskim”. Po blisko półtora wieku pruskiej administracji, Wejherowo znów stało się polskie. Na kartach „Historii Wejherowa” (1998) znajdziemy poruszające opisy tych dni, które warto przypomnieć każdemu mieszkańcowi i turyście.
10 lutego 1920 – Dzień Wolności
Choć oficjalne zaślubiny Polski z morzem odbyły się w Pucku, to właśnie Wejherowo było kluczowym punktem na trasie Generała Józefa Hallera. Według ustaleń historyków z monografii Borzyszkowskiego:
Entuzjazm mieszkańców: Miasto było udekorowane girlandami, biało-czerwonymi flagami i bramami triumfalnymi.
Symboliczne przejęcie władzy: Przekazanie urzędów z rąk niemieckich w polskie odbyło się w atmosferze wielkiego napięcia, ale i ogromnej dumy. Pierwszym polskim starostą został Antoni Potocki.
Wejherowo jako „Brama na Państwo”
W okresie międzywojennym (1920–1939) Wejherowo pełniło strategiczną rolę. Borzyszkowski podkreśla, że miasto stało się stolicą powiatu morskiego. To tutaj zapadały najważniejsze decyzje dotyczące administracji pasem wybrzeża, zanim Gdynia stała się potężnym portem.
Rozwój urzędów: Powstanie Starostwa i innych instytucji przyciągnęło do Wejherowa nową inteligencję z głębi Polski.
Budowa tożsamości: To w tym czasie Wejherowo stało się bastionem polskości na Kaszubach, przeciwwagą dla zgermanizowanego Gdańska.
Wojsko Polskie w Wejherowie
Książka Borzyszkowskiego szczegółowo opisuje obecność 1. Morskiego Pułku Strzelców. Wojsko nie tylko gwarantowało bezpieczeństwo, ale stało się integralną częścią życia społecznego. Parady wojskowe na wejherowskim rynku były magnesem dla mieszkańców i do dziś stanowią wdzięczny temat dla kolekcjonerów starych fotografii.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz